wtorek, 11 czerwca 2013

Zakres pamięci i konkurencyjne przetwarzanie

Poczynając od Baddeleya i Hitcha (1974) przeprowadzono liczne badania nad skutkami równoczesnego utrzymywania informacji w pamięci i wykonywania innego zadania. Na przykład badany może być proszony o rozwiązanie problemu algebraicznego 3x + 6 = 9.


Typowy eksperyment może wyglądać następująco: badani czytają zestaw przypadkowo dobranych liter, na przykład c f r /, rozwiązują w pamięci równanie i następnie odtwarzają listę liter. Tego rodzaju badania wynikały z przekonania, że zakres pamięci jest utrzymywany w tym samym ogólnym systemie pamięci krótkotrwałej, który jest zaangażowany w rozwiązywanie równania. Zatem zarówno powtarzanie liter, jak i rozwiązywanie równania będą zachodzić w pamięci krótkotrwałej. Spodziewano się więc, że gdy badany będzie musiał przechować więcej elementów, rozwiązywanie równania pogorszy się. Jednak zakres konkurencyjnego przechowywania w pamięci często jedynie w niewielkim stopniu wpływa na przebieg rozwiązywania takich problemów, jak powyższe równanie (Halford, Bain i Mayberry, 1983).

Przewidywanie wpływu zakresu pamięci na konkurencyjne zadanie odzwierciedla założenia teorii Atkinsona i Shiffrina, postulującej wykorzystywanie jednego ogólnego systemu pamięci krótkotrwałej dla przetwarzania wszystkich informacji. Zgodnie z bardziej współczesnym punktem widzenia nie należy oczekiwać takiego wpływu, gdyż równanie 3x + 6 = 9 jest utrzymywane w magazynie wzrokowym, natomiast pętla fonologiczna jest używana do przechowania słów; obydwa stanowią dwa niezależne przemijające magazyny.

Anderson, Reder i Lebiere (w przygotowaniu) przeprowadzili badanie, które wykazało silny efekt konkurencyjnego utrzymywania w pamięci cyfr na wykonywanie zadania algebraicznego (patrz Carlson, Suilivan i Schneider, 1989, gdzie zaprezentowano podobne stwierdzenie). Procedura polegała na tym, że badani najpierw widzieli zestaw cyfr, następnie rozwiązywali zadanie algebraiczne, a na koniec odtwarzali cyfry. Zestaw cyfr liczył dwa, cztery lub sześć elementów. W warunkach kontro, aych badani rozwiązywali zadanie algebraiczne tego rodzaju, jak wymienione wcześniej. W warunkach eksperymentalnych rozwiązywali równanie o następującej postaci: ax + b = 9, przy czym informowano ich, że wartość a wynosi tyle. ile pierwsza cyfra w zestawie, a wartość b tyle, co druga cyfra. Zatem gdyby zestaw zawierał 4 16 3, równanie wyglądałoby następująco: 4x + 1 = 9. Istotną cechą tego warunku eksperymentalnego było więc to, że elementy z zestawu cyfr wchodziły w skład równania i poziom powtarzania cyfr powinien wpłynąć na umiejętność rozwiązania zadania przez badanych.

Źródło: eduteka.pl, wikipedia.org, khanacademy

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz